مجله «فارنافرز» از راهبرد آمریکا برای تغییر رژیم در ونزوئلا گزارش داد :ترامپ علیه مادورو
توفیق اقتصادی،در سال ۲۰۲۵، نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا چندین حمله هوایی و دریایی به قایقهای مظنون به قاچاق مواد مخدر در آبهای اطراف ونزوئلا انجام داده است که منجر به کشته شدن دستکم ۶۲ نفر شده است.
به گزارش پایگاه خبری توفیق اقتصادیف روز گذشته پیت هگست، وزیر جنگ ایالات متحده در پیامی توئیتری اعلام کرد که یک حمله دیگر به قایقهای حامل مواد مخدر در دریای کارائیب انجام شده و طی آن سه نفر کشته شدهاند. با حملهای که روز گذشته ایالات متحده به قایقهای ونزوئلایی انجام داده، تاکنون ۱۵حمله در طول یکماهونیم گذشته توسط ارتش ایالات متحده صورت گرفته و تاکنون ۶۴ نفر نیز جان خود را از دست دادهاند.
در همین رابطه و در حالی که گفته میشود این اقدامات ایالات متحده مقدمهای برای برخورد مستقیم با دولت مادورو و سرنگونی وی محسوب میشود، مجله فارنافرز به تازگی در گزارشی با اشاره به اقدامات صورت گرفته توسط آمریکا علیه ونزوئلا آورده است: آنچه در اوایل سپتامبر بهصورت مجموعهای از حملات هوایی آمریکا به قایقهایی در دریای کارائیب آغاز شد، اکنون به نظر میرسد به کارزاری برای سرنگونی نیکولاس مادورو، رییسجمهور ونزوئلا تبدیل شده است. در طول دوماه دولت دونالد ترامپ حدود ۱۰هزار نیروی نظامی آمریکایی را به منطقه اعزام کرده، دستکم هشت ناو سطحی و یک زیردریایی نیروی دریایی آمریکا را در سواحل شمالی آمریکایجنوبی مستقر کرده، بمبافکنهای ۵۲- Bو ۱- B را برای پرواز در نزدیکی سواحل ونزوئلا فرستاده و گروه رزمی ناو هواپیمابر جرالد آر.فورد به حوزه مسوولیت فرماندهی جنوبی ایالات متحده منتقل کرده است.
این تحرکات بازتابدهنده تغییر گستردهای در سیاست اخیر دولت ترامپ نسبت به ونزوئلاست. بنا بر گزارشهای منتشر شده، در ماههای نخست پس از آغاز ریاستجمهوری ترامپ در ژانویه، جدالی در درون دولت شکل گرفته بود میان طرفداران دیرینه تغییر رژیم به رهبری وزمارکو روبیو، وزیر خارجه و مقاماتی که خواهان توافق از طریق مذاکره با کاراکاس بودند. در نیمه نخست سال ۲۰۲۵، جناح مذاکرهکننده دست بالا را داشت؛ به طوری که ریچارد گرنل فرستاده ویژه دولت ترامپ با مادورو دیدار کرد و توافقاتی را در زمینه نفت، معادن، اصلاحات اقتصادی و آزادی زندانیان سیاسی به دست آورد.
در اوسط ماه جولای اما روبیو دوباره ابتکار عمل را در دست گرفت و مساله را به گونهای تازه مطرح کرد. او استدلال کرد که برکناری مادورو دیگر صرفا موضوعی در جهت ترویج دموکراسی نیست بلکه مسالهای مربوط به امنیت ملی آمریکاست. روبیو، رهبر ونزوئلا را بهعنوان یک قاچاقچی مواد مخدر و تروریست معرفی کرد که بحران موادمخدر و مهاجرت غیرقانونی در ایالات متحده را تشدید کرده است. او مدعی شد که مادورو با گروه تبهکاری ترن دِ آراگوا در ارتباط است و کشورش اکنون تحتحکومت سازمانی قاچاقچی قرار دارد که خود را در قالب یک دولت ملی توانمند کرده است.
به نظر میرسد این روایت، ترامپ را متقاعد کرده است. به طوری که در ماه جولای، وی به پنتاگون دستور داد تا از نیروی نظامی علیه برخی کارتلهای مواد مخدر منطقه، از جمله ترن دِ آراگوا و کارتل دِلوس سولِس استفاده کند.
دو هفته بعد، دولت جایزه تعیین شده برای دستگیری مادورو را از ۲۵میلیون دلار به ۵۰میلیون دلار افزایش داد. در ۱۵اکتبر، ترامپ در برابر خبرنگاران تایید کرد که به سازمان سیا اجازه داده عملیات مخفی در ونزوئلا انجام دهد. وقتی از او درباره گام بعدی پرسیده شد، پاسخ داد: اکنون داریم روی زمین تمرکز میکنیم، چون در دریا کنترل خوبی داریم.
با این حال چه بهصورت پنهانی و چه آشکار هر تلاشی برای تغییر رژیم در ونزوئلا با چالشهای بزرگی روبهرو خواهد شد زیرا روشهای مخفی معمولا بیشتر به شکست منجر میشوند تا به موفقیت و بعید است که تهدید به زور یا حملات هوایی بتواند مادورو را وادار به فرار کند. حتی اگر واشنگتن در برکناری او موفق شود مرحله بعدی یعنی ساختن رژیمی جدید همچنان پرریسک خواهد بود چرا که تجربه تاریخی نشان داده که پیامد چنین اقداماتی اغلب آشفته و خونبار است.
