آیین افتتاحیه نمایشگاه کارتون های سعید درمبخش در خانه هنرمندان ایران

هنر اکونومیکس:آیین افتتاحیه نمایشگاه کارتون های سعید درمبخش در خانه هنرمندان ایران ، روز پنجشنبه یک خرداد1404 با استقبال چشمگیر اهالی هنر و هنر دوستان برگزار گردید. این نمایشگاه تا تاریخ 9 خرداد در گالری زمستان واقع در خیابان طالقانی خیابان موسوی خانه هنرمندان ایران از ساعت 14 تا 21 پابرجاست.

به گزارش صفحه خبری اقتصاد هنر توفیق اقتصادی،سعید درمبخش (1403-1336) دانش آموخته معماری دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران ،بنیانگذار مهندسان مشاور بناشهر و آگور،مبدع معماری آگوریک (تحول در سازه های پیش ساخته) بود که عنوان  نفر اول برگزیده در مسابقات  طرح مجلس شورای اسلامی ،طراحی مصلی تهران1365 ،نمایشگاه Buildex کانادا،نمایشگاه،نمایشگاه کارتون دانشکده هنرهای زیبا 1359،نمایشگاه های ایده ال کیش –غرفه آگوریک 1397 و1395،نمایشگاه دوسالانه کاریکاتورگالری آبتین1379  شناخته می شود.

همکاری با هفته نامه کتاب جمعه به سردبیری احمد شاملو و روزنامه های متعدد در سالهای 1372 تا 1382 از جمله جامعه،نشاط،توس،حیات نو،عصر آزادگان،مشارکت،همبستگی،بنیان،صدای عدالت نوروز و آبان نیز از دیگر فعالیت های پربار او در زمینه کاریکاتور است.

کارتون های سعید درمبخش این روزها در خانه هنرمندان ایران یک سال پس از فقدان او به کیوریتوری طاها درمبخش  و همسر هنرمند نقاش و معمار او “لادن درمبخش” که زمانی دوست وهمکلاسی او در دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران بود و امروز میراث دار آثار اوست به نمایش گذاشته شده است .

سعید درمبخش با آنکه پسرعموی کامبیز درم‌بخش بود،در اوج بی صدایی  مسیرش را با چوب، با خط، با خاموشی ساخت و در سال‌های واپسین، به ساخت سازه‌های چوبی پرداخت ، پناهگاهی از معنا در معماری، جایی میان جسم و روح به دور از هیاهو .

کارتون های او  بیانگر این مطلب است که گاهی یک خط می تواند  بیش از هزار واژه سخن بگوید. سعید درم‌بخش، هنرمندی از همان‌جنس خط بود. خطی آرام، بی‌ادعا، اما نافذ؛ گاه تیزتر از تیغ، گاه نرم‌تر از نسیم.او نه فقط کاریکاتوریست بود، بلکه معمار معنا بود. در روزگار سکوت، او با تصویر سخن گفت.

کارتون های او در صفحات برگزیده روزنامه «جامعه» که بر دیوار نمایشگاه  خودنمایی می کند و ستون‌های تصویری‌اش چون آیینه‌ای بی‌واسطه، در برابر خواننده قد می‌کشند ،در بی‌کلامی‌شان هزار صدا دارند ،همانند کتاب های «عبور موقت»  او که گواهی‌ست بر نگاهی که از زمان عبور می‌کند ،پنجاه کاریکاتور، پنجاه تامل، پنجاه مکث بر لحظه‌هایی که می‌خواستند فراموش شوند. اما سعید نمی‌گذاشت.

سعید درم‌بخش در شهریور ۱۴۰۳ خاموش شد، اما خطی که کشید، هنوز در ذهن‌ها ادامه دارد.او از آن‌دست هنرمندانی‌ست که نمی‌توان در گذشته خلاصه‌اش کرد؛ چون نگاهش، هنوز رو به آینده است.